Naszło mnie jakoś na robienie list ulubionych rzeczy.... Zastanawiałam się dzisiaj, co z moimi piosenkami, których na telefonie mam mnóstwo, starannie wyselekcjonowanych, i tylko tych, które lubię. Niedawno robiłam nawet porządek i pousuwałam te których nie słucham. Jest tez kilka tych, którym dałam jeszcze szansę;D
ale jest tez parę piosenek, które będę uwielbiać zawsze.... Lista przedstawia się mniej więcej tak:
- IRA - "Nie daj mi odejść", moje the best of best ever. Piosenka ukochana od dłuższego czasu, właściwie odkąd się pojawiła. Pięknaa <3
- Lauri, "Heavy" wlaściwie powinna być też na pierwszym miejscu. Równiez ukochana, za głos wokalisty,m za tekst, za muzykę. Historia jej powstania też jest nietypowa. Rozmowa z taksówkarzem w japońskim Tokio...
- The Rasmus "Still standing", mam z nią mnóstwo skojarzeń, jak zwykle - piękny tekst autorstwa Lauriego, no i muzyka! Spokojna w większości, bardzo osobista, mam wrażenie.
- The Rasmus "Sail away", znów Rasmusi, znowu Lauri. I znowu za tekst. Za teledysk też! :D
-A teraz już grupowo, zespołami, bo lista byłaby za długa...:D
IRA - "Apetyt", "Parę Chwil", "Bez Ciebie znikam", "To, co na zawsze", "Taki sam" i w sumie dużo z płyt Ogień i 9. Czekam na nową płytę:D
Coldplay: "Paradise", "Every teardrop is a waterfall", "Hurts like heaven", "The scientist".
The Rasmus-właściwie to większość z Dead Letters, z płyty the best of, szczególnie "October and April" , nieśmiertelne "In the shadows"... "Justify"
Sunrise Avenue: "Fairytale gone bad", "Forever Yours", "Hollywood hills", "Dream like a child"...
Budka suflera: Kocham właściwie wszystko z "Greatest hits", składanki zawsze towarzyszącej mi w podróżach:D Wielbię szczególnie dwie piosenki ;D
A z innych piosenek... Ania Wyszkoni, "wiem, ze jesteś tam", Feel "Pokaz mi niebo", Michael Jackson, większość hitów, "This is it", "Billie Jean", "Beat it", "Black and White"...
I np: "Kwiaty we włosach", "Niepokonani", "Myśli i słowa", "The call" i wiele wiele innych.
To powyżej to taka toplista. :D
Większość to rock, rock/pop. nie słucham specjalnie radia, sama sobie z reguły wyszukuję piosenki... Muszą mieć dobry , mądry tekst i fajna melodię...
:P
odklejam się od kompa, idę spać (i posłuchać muzyki;P).
poniedziałek, 28 maja 2012
czwartek, 17 maja 2012
kolejny dzień...
Nareszcie nieco słońca.
Doszłam do wniosku że nawet jeśli nie ma pogody, takiej, jakbyśmy chcieli, to zawsze można znaleźć coś pozytywnego. Świat w deszczu też przecież może mieć swój urok. Budynki się odbijają w kałużach... Dobra, może to lekka przesada, bo w Krakowie z reguły kałuże są brzydkie;P
Denerwujące jest jednak to, że co chwilę coś remontują na jednym z torowisk tramwajów przy ważnej dla mnie stacji. Wskutek czego zlikwidowali kilka linii. Muszę kombinować, jak dostać się na zajęcia...:(
Ale nieważne. ;P Kiedyś przecież skończą,, nie ma co się nad sobą użalać!
Chyba wszyscy znają zespół IRA. Kupiłam sobie ich płytę. Przesłuchałam ją niedawno całkiem na spokojnie. I muszę powiedzieć, że jest super. Piosenki, przynajmniej dal mnie, układając się w logiczną całość... Swoista historia miłości, traconej i odzyskiwanej. Wraz z apetytem na życie w końcowym utworze. I będę zawsze wielbić moją ulubioną nie tylko na tej płycie, ale i w ogóle, piosenkę. "Nie daj mi odejść"...
Wciąż czytam przeróżne podróżnicze blogi. Chyba mi się powoli kończą;P
Czytałam na przykład to:
http://www.national-geographic.pl/uzytkownik/blog/beataitomek/
i to:
http://szanghaj2009.blox.pl/html/1310721,262146,169.html?1
Ciekawe, czy dla innych też takie blogi są ciekawe...;P
Doszłam do wniosku że nawet jeśli nie ma pogody, takiej, jakbyśmy chcieli, to zawsze można znaleźć coś pozytywnego. Świat w deszczu też przecież może mieć swój urok. Budynki się odbijają w kałużach... Dobra, może to lekka przesada, bo w Krakowie z reguły kałuże są brzydkie;P
Denerwujące jest jednak to, że co chwilę coś remontują na jednym z torowisk tramwajów przy ważnej dla mnie stacji. Wskutek czego zlikwidowali kilka linii. Muszę kombinować, jak dostać się na zajęcia...:(
Ale nieważne. ;P Kiedyś przecież skończą,, nie ma co się nad sobą użalać!
Chyba wszyscy znają zespół IRA. Kupiłam sobie ich płytę. Przesłuchałam ją niedawno całkiem na spokojnie. I muszę powiedzieć, że jest super. Piosenki, przynajmniej dal mnie, układając się w logiczną całość... Swoista historia miłości, traconej i odzyskiwanej. Wraz z apetytem na życie w końcowym utworze. I będę zawsze wielbić moją ulubioną nie tylko na tej płycie, ale i w ogóle, piosenkę. "Nie daj mi odejść"...
Wciąż czytam przeróżne podróżnicze blogi. Chyba mi się powoli kończą;P
Czytałam na przykład to:
http://www.national-geographic.pl/uzytkownik/blog/beataitomek/
i to:
http://szanghaj2009.blox.pl/html/1310721,262146,169.html?1
Ciekawe, czy dla innych też takie blogi są ciekawe...;P
poniedziałek, 14 maja 2012
Wszystko ma swój początek...
W Krakowie zimno. Od paru dni. Wciąż nie nadeszło oczekiwane przez mnie polepszenie pogody, niby to kilka dni zimna,ale znów tęsknię za ciepłym słońcem. Tym bardziej, że to maj... Który zawsze mi się kojarzył z gorącymi, jasnymi dniami.
Gramatyka, paskudnie nudne ćwiczenia, leży koło mnie, ale ja wolę zagłębiać się w świecie pasjonujących opisów podróż w świat. Chyba podświadomie chcę zapomnieć o szarym mieście, które mnie otacza.
Wole oglądać zielone tarasy ryżowe w chińskiej prowincji Yunnan, kwitnące wiśnie w Japonii, lazurowe wody i piękno greckich wysp.
Podziwiam tych ludzi i jednocześnie nieco im zazdroszczę. Bo podróże to wspaniała pasja i myślę ze jeżeli ktoś ma takie prawdziwe zainteresowania, tak zwanego konika, czy hobby, jak kto chce, to kariera nie jest dla niego już taka ważna, docenia to, co posiada na chwilę obecną i ludzi dookoła a nie ilość tytułów doktorskich w CV.
Tylko, że ci podróżnicy, zwykli przecież ludzie, odważyli się zostawić rutynę daleko za sobą i ruszyć w nieznane. Nie boją się niczego, chcą poznawać nowe. Nie boją się przewrócić swego życia do góry nogami. To jest najpiękniejsze.
Bo liczy się szczęście. I Ci, co są obok.
Chyba coś jest w tych rymowankach wpisywanych do dziecięcych pamiętników... O duszeniu szczęścia jak przysłowiową cytrynkę i inne... ;)
Pozdrawiam z nocnego Krakowa....:)
PS. Polecam stronkę, dzięki której odpłynęłam w niedzielę na kilka godzin:
www.loswiaheros.pl
Gramatyka, paskudnie nudne ćwiczenia, leży koło mnie, ale ja wolę zagłębiać się w świecie pasjonujących opisów podróż w świat. Chyba podświadomie chcę zapomnieć o szarym mieście, które mnie otacza.
Wole oglądać zielone tarasy ryżowe w chińskiej prowincji Yunnan, kwitnące wiśnie w Japonii, lazurowe wody i piękno greckich wysp.
Podziwiam tych ludzi i jednocześnie nieco im zazdroszczę. Bo podróże to wspaniała pasja i myślę ze jeżeli ktoś ma takie prawdziwe zainteresowania, tak zwanego konika, czy hobby, jak kto chce, to kariera nie jest dla niego już taka ważna, docenia to, co posiada na chwilę obecną i ludzi dookoła a nie ilość tytułów doktorskich w CV.
Tylko, że ci podróżnicy, zwykli przecież ludzie, odważyli się zostawić rutynę daleko za sobą i ruszyć w nieznane. Nie boją się niczego, chcą poznawać nowe. Nie boją się przewrócić swego życia do góry nogami. To jest najpiękniejsze.
Bo liczy się szczęście. I Ci, co są obok.
Chyba coś jest w tych rymowankach wpisywanych do dziecięcych pamiętników... O duszeniu szczęścia jak przysłowiową cytrynkę i inne... ;)
Pozdrawiam z nocnego Krakowa....:)
PS. Polecam stronkę, dzięki której odpłynęłam w niedzielę na kilka godzin:
www.loswiaheros.pl
Subskrybuj:
Posty (Atom)