sobota, 24 listopada 2012

Miszmasz pisarski


Pasowałoby coś napisać:)

Próbuję coś pisać, ale wciąż muszę poprawiać mój styl, bo przecież nie jest doskonały. Wyobraźnia jest wielką pomocą w tworzeniu takich historii ;) Napisałam już prawie dwa opowiadanie tak sama dla siebie, piszę kolejne... :) Jedno z tych opowiadań jest dostępne w sieci :) plaza-catalunya.! :) Teraz, jak na to patrzę, wydaje mi się bardzo niedojrzałe. Akcja była za szybka, wątki się urywały, a mogłam je pociągnąć dalej. Szkoda. Jednak do dziś nie wiem, skąd znalazłam takie dawki humoru. To jedyna rzecz, prócz kreacji bohaterów jaka mi się podoba w plazie.
Via blaugrana, obecne opowiadanie, jest chyba nieco dojrzalsze i ogólnie bardziej przemyślane, Podoba mi się w sumie, jeżeli je skończę tak jak chcę, będę z siebie dumna.

Dlaczego akurat tematyka sportowa? Bo...
Jestem fanką sportu w ogóle. Lubię oglądać piłkę nożną, w tym oczywiście FC Barcelonę, bo to mój ulubiony klub. Lubię też w sumie kilka innych klubów, ale chyba nie aż tak bardzo, jak Barcę. Na pewno wiem jedno-nigdy nie polubię Realu! Mimo, że kilku zawodników z tego klubu lubię i szanuję...
Siatkówka to moja największa miłość, tak, przyznaję się do tego:D Poza tym, lubię też obejrzeć sobie naszą reprezentację w piłce ręcznej i skoki narciarskie :)

Coś jeszcze o mej skromnej sobie?
Lubię czytać książki, ale "lubię" to chyba za mało powiedziane... ;) Głównie historyczne! :) Bo historia to kolejna z moich pasji.
Muzyka-owszem, przede wszystkim taka z dobrym tekstem i z perkusją, dlatego słucham bardziej rocka niż popu, a moje ulubione zespoły to Ira i The Rasmus, ale o tym pisałam już w innym poście.

Z ciekawostek krakowskich. Rewolucja w sieci połączeń stała się faktem. Chaos totalny. Ciężko się przyzwyczaić, że tramwaje jeżdżą zupełnie innymi trasami niż dotychczas. Przynajmniej "widmo" zostało nietknięte! <3

wtorek, 13 listopada 2012

The Rasmus!

I po koncercie! :) Po pierwsze była olbrzymia kolejka, na szczęście się szybko posuwała i po sprawdzeniu biletów dotarłam z siostrą do szatni i poszłyśmy na górę klubu, na salę. Chwilę po tym zaczęło się, zagrał support! Przyznaję, że było dość głośno, różowowłosa wokalistka mnie nie powaliła, głos miała jakiś taki...nijaki:P No, ale skończyli bardzo szybko, bo prawie po 15 minutach i zaczęło się wielkie oczekiwanie na naszych Rasmusów:D Podpięto wszelkie kable, perkusję i inne rzeczy ,  apotem zrobiło się ciemno.... i weszli chłopcy:) A dokładniej Aki, Eero i Pauli. Lauri dołączył po chwili, a ściślej rzecz biorąc zapowiedział go uderzeniami w bęben szanowny Akisław;P
Tak się bawiłam, że nie pamiętam kolejności wszelkich piosenek, wiem, że pierwsze było First day of my life, potem I'm a mess, kilka innych, a potem... akustycznie Chill, dwie inne piosenki, No fear, Stranger, Live in a world without You, Mysteria, Liquid, FFFFalling, Justify... Still Standing, które bardzo rzadko grają, a w niedzielę było, za co jestem im ogromnie wdzięczna;) Ogółem było chyba 18 piosenek i na koniec trzy ... Na pewno moje Sail Away i niekwestionowany hit In The Shadows:)
a potem było godzinne stanie w kolejce po autografy:) Zespół jest ogromnie sympatyczny i życzę im , żeby taki zawsze pozostał:)Nieważne, że bolały mnie długo nogi, ręce, wszystko, ale ważne są wspomnienia <3 Ciesze się, że byłam:) A dziś grają na Węgrzech:)
Wracajcie szybko! :)

czwartek, 8 listopada 2012

Koncertowo...

Mam ostatnio sporo małych i wielkich radości :) Przede wszystkim trochę rzeczy mi się w życiu poukładało, mam poza tym WENĘ której potrzebowałam jak ryba wody :D
Yeah, dokładnie! Czuję się o wiele lepiej, gdy mogę coś napisać... Chociaż wolałabym nie mieć takich sytuacji jak takie, że na zajęciach zamiast literatury renesansu przesuwają mi się przed oczami korowody wymyślonych przeze mnie postaci. (I nieważne , że literatura renesansu jest tak nudna jak zwykłe hmmm nie wiem, klamki od drzwi?) :P
No ale przede wszystkim....
Koncert IRY! Tak bardzo na niego czekałam i nie zawiedli mnie! Gadzio śpiewał niemal jak na płycie, jest zachwycona jego głosem:D No i pokochałam ich piosenki na nowo...jeszcze mocniej, bo wiąże mnie z nimi więcej wspomnień:) Cała sala śpiewająca "Londyn 8:15" czy ""Nie daj mi odejść"... Coś niesamowitego...!!
A teraz czeka mnie kolejny koncert-Będą w Krakowie Rasmusi! Już w niedzielę, nic więc dziwnego, że niecierpliwie odliczam czas, ucząc się od nowa tekstów piosenek... Jeszcze DWA dni... :)
Nie mogę się doczekać :))

sobota, 20 października 2012

Po przerwie... czyli graffiti na uniwersytecie;)

Wracam po dłuższej, wakacyjnej przerwie:) Wracam do Krakowa i do studiowania...  Do wiecznie spóźniających się i zmieniających tasy tramwajów i do chaosu na uniwersytecie. Teraz będzie dużo ciężej, nowe przedmioty, większa presja, no bo to już nie jest pierwszy rok, gdzie wszystko było takie nowe, nieznane i dopiero się zaczynało. Drugi rok to już kilka kroków w głąb, za daleko, żeby się wycofać, jest już coś do stracenia, jeśli się obleje sesję. I dlatego więcej wkuwania...
Jesienny Kraków... Żałuję, że chwilowo nie mam przy sobie cyfrówki. Jest słonecznie i naprawdę ładnie tu jest w takie kolorowe dnia:) To prawda, że barwami jesieni są złoto, rudości i brązy. Zaskakująco dobrze się to komponuje z kamienicami krakowskiej starówki.
Mam kilka celów na ten semestr oczywiście oprócz wyjścia cało i zwycięsko z morderczej sesji, a między innymi jest to zwiedzenie wszystkiego co się da ;) A zadziwiająco dużo rzeczy nie widziałam;) I wciąż coś odkrywam, niekoniecznie nowe muzea:)) Moja pasja włóczenia się tędy i owędy daje o sobie znać:)
A więc do boju! ;)

poniedziałek, 28 maja 2012

muzyka...

Naszło mnie jakoś na robienie list ulubionych rzeczy.... Zastanawiałam się dzisiaj, co z moimi piosenkami, których na telefonie mam mnóstwo, starannie wyselekcjonowanych, i tylko tych, które lubię. Niedawno robiłam nawet porządek i pousuwałam te których nie słucham. Jest tez kilka tych, którym dałam jeszcze szansę;D
ale jest tez parę piosenek, które będę uwielbiać zawsze.... Lista przedstawia się mniej więcej tak:
- IRA - "Nie daj mi odejść", moje the best of best ever. Piosenka ukochana od dłuższego czasu, właściwie odkąd się pojawiła. Pięknaa <3
- Lauri, "Heavy" wlaściwie powinna być też na pierwszym miejscu. Równiez ukochana, za głos wokalisty,m za tekst, za muzykę. Historia jej powstania też jest nietypowa. Rozmowa z taksówkarzem w japońskim Tokio...
- The Rasmus "Still standing", mam z nią mnóstwo skojarzeń, jak zwykle - piękny tekst autorstwa Lauriego, no i muzyka! Spokojna w większości, bardzo osobista, mam wrażenie.
- The Rasmus "Sail away", znów Rasmusi, znowu Lauri. I znowu za tekst. Za teledysk też! :D
-A teraz już grupowo, zespołami, bo lista byłaby za długa...:D
 IRA - "Apetyt", "Parę Chwil", "Bez Ciebie znikam", "To, co na zawsze", "Taki sam" i w sumie dużo z płyt Ogień i 9. Czekam na nową płytę:D
Coldplay: "Paradise", "Every teardrop is a waterfall", "Hurts like heaven", "The scientist".
The Rasmus-właściwie to większość z Dead Letters, z płyty the best of, szczególnie "October and April" , nieśmiertelne "In the shadows"... "Justify"
Sunrise Avenue: "Fairytale gone bad", "Forever Yours", "Hollywood hills", "Dream like a child"...
Budka suflera: Kocham właściwie wszystko z  "Greatest hits", składanki zawsze towarzyszącej mi w podróżach:D Wielbię szczególnie dwie piosenki ;D
A z innych piosenek... Ania Wyszkoni, "wiem, ze jesteś tam", Feel "Pokaz mi niebo", Michael Jackson, większość hitów, "This is it", "Billie Jean", "Beat it", "Black and White"...
I np: "Kwiaty we włosach", "Niepokonani", "Myśli i słowa", "The call" i wiele wiele innych.
To powyżej to taka toplista. :D
Większość to rock, rock/pop. nie słucham specjalnie radia, sama sobie z reguły wyszukuję piosenki... Muszą mieć dobry , mądry tekst i fajna melodię...
:P
odklejam się od kompa, idę spać (i  posłuchać muzyki;P).

czwartek, 17 maja 2012

kolejny dzień...

Nareszcie nieco słońca.
Doszłam do wniosku że nawet jeśli nie ma pogody, takiej, jakbyśmy chcieli, to zawsze można znaleźć coś pozytywnego. Świat w deszczu też przecież może mieć swój urok. Budynki się odbijają w kałużach... Dobra, może to lekka przesada, bo w Krakowie z reguły kałuże są brzydkie;P

Denerwujące jest jednak to, że co chwilę coś remontują na jednym z torowisk tramwajów przy ważnej dla mnie stacji. Wskutek czego zlikwidowali kilka linii. Muszę kombinować, jak dostać się na zajęcia...:(
Ale nieważne. ;P Kiedyś przecież skończą,, nie ma co się nad sobą użalać!

Chyba wszyscy znają zespół IRA. Kupiłam sobie ich płytę. Przesłuchałam ją niedawno całkiem na spokojnie. I muszę powiedzieć, że jest super. Piosenki, przynajmniej dal mnie, układając się w logiczną całość... Swoista historia miłości, traconej i odzyskiwanej. Wraz z apetytem na życie w końcowym utworze. I będę zawsze wielbić moją ulubioną nie tylko na tej płycie, ale i  w ogóle, piosenkę. "Nie daj mi odejść"...


Wciąż czytam przeróżne podróżnicze blogi. Chyba mi się powoli kończą;P
Czytałam na przykład to:
http://www.national-geographic.pl/uzytkownik/blog/beataitomek/

i to:

http://szanghaj2009.blox.pl/html/1310721,262146,169.html?1

Ciekawe, czy dla innych też takie blogi są ciekawe...;P

poniedziałek, 14 maja 2012

Wszystko ma swój początek...

W Krakowie zimno. Od paru dni. Wciąż nie nadeszło oczekiwane przez mnie polepszenie pogody, niby to kilka dni zimna,ale znów tęsknię za ciepłym słońcem. Tym bardziej, że to maj... Który zawsze mi się kojarzył z gorącymi, jasnymi dniami.
Gramatyka, paskudnie nudne ćwiczenia, leży koło mnie, ale ja wolę zagłębiać się w świecie pasjonujących opisów podróż w świat. Chyba podświadomie chcę zapomnieć o szarym mieście, które mnie otacza.
Wole oglądać zielone tarasy ryżowe w chińskiej prowincji Yunnan, kwitnące wiśnie w Japonii, lazurowe wody i piękno greckich wysp.
Podziwiam tych ludzi i jednocześnie nieco im zazdroszczę. Bo podróże to wspaniała pasja i myślę ze jeżeli ktoś ma takie prawdziwe zainteresowania, tak zwanego konika, czy hobby, jak kto chce, to kariera nie jest dla niego już taka ważna, docenia to, co posiada na chwilę obecną i ludzi dookoła a nie ilość tytułów doktorskich w CV.
Tylko, że ci podróżnicy, zwykli przecież ludzie, odważyli się zostawić rutynę daleko za sobą i ruszyć w nieznane. Nie boją się niczego, chcą poznawać nowe. Nie boją się przewrócić swego życia do góry nogami. To jest najpiękniejsze.
Bo liczy się szczęście. I Ci, co są obok.
Chyba coś jest w tych rymowankach wpisywanych do dziecięcych pamiętników... O duszeniu szczęścia jak przysłowiową cytrynkę i inne... ;)
Pozdrawiam z nocnego Krakowa....:)


PS. Polecam stronkę, dzięki której odpłynęłam w niedzielę na kilka godzin:
www.loswiaheros.pl